Pravnik

Kriminologija je samostalna nauka koja koristeći saznanja i istrazivačke postupke nauka o čoveku i društvu, empirijski proučava kriminalni fenomen tj zločin, njegovog izvršioca i žrtvu, kriminalitet i način na koji društvo reaguje na kriminalno ponašanje.

Treba je postaviti kao:

• samostalnu nauku sa osobenim predmetom i metodom
  • odbacuje se shvatanje po kome je ona samo zajednički naziv za kriminološke discipline
• jedinstvenu nauku
  • treba zaustaviti rasparčavanje na opštu i posebnu, teorijsku i praktičnu, kliničku i terapeutsku, čistu i primenjenu
• sintetičku nauku
  • u njoj se stiču i integrišu sva znanja o kriminalnom fenomenu
  • Interdisciplinarnost – za proučavanje njenog predmeta je potrebno koristiti znanja i postupke istraživanja iz drugih nauka
  • Multidisciplinarnost – nužna pretpostavka njenog razvoja je objedinjavanje u istraživaču mnoštva znanja
    • crpi svoja znanja iz 12 različitih disciplina
      • antropologija, biologija, medicina, psihologija, psihijatrija, pravo – proučavaju pojedinca
      • filozofija, sociologija, etnologija, ekonomija, etika i političke nauke – proučavaju sredinu u kojoj pojedinac obitava
• teorijsku nauku
  • uopštava saznanja do kojih se konkretnim istraživanjima dolazi
• empirijsku nauku
  • bavi se onim što jeste, realnim pojavama i procesima koji se mogu neposredno opaziti i proučavati

Iako jedinstvena, ne znači da se predmet kriminologije može posmatrati iz jednog ugla. Možemo razlikovati tri ravni, tri dimenzije kriminalne pojave:

1. fenomenološka dimenzija proučava pojavne oblike kriminalnog fenomena
2. etiološka dimenzija proučava specifičnu uslovljenost kriminalnog fenomena
3. viktimološka dimenzija posmatra kriminalnu pojavu iz ugla žrtve

U okviru predmeta kojim se kriminologija bavi mogu se uočiti pet elemenata:

1. zločin kao individualna pojava je centralna kategorija ove nauke;
2. prestupnik kao autor dela se izdvaja jer u delu nisu konsumirane sve bitne crte tog lica
3. žrtva dela se posebno izučava jer je neophodno imati u vidu odnos učinioca i žrtve jer je doprinos žrtve nastanku dela od bitnog značaja
4. kriminalitet kao masovna pojava zbog različitog karaktera u odnosu na pojave čiju ukupnost predstavlja
5. reakcija pojedinca i društva se izdvaja jer je unošenjem reakcije u krug problema kojim se kriminologija bavi bitno promenjen njen karakter